فَوَيْلٌ پس عذاب يا اندوه لِلَّذِينَ مر آنان راست كه ايشان يَكْتُبُونَ الْكِتابَ مىنويسند نوشتهء محرف را بِأَيْدِيهِمْ بدست خودها يعنى مباشر كتابت‌اند و به ديگرى نه‌مىفرمايند ثُمَّ يَقُولُونَ پس مىگويند هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ اين نوشته از نزديك خدا است و چرا چنين مىكنند لِيَشْتَرُوا بِهِ تا بخرند بواسطهء اخذ رشوت يعنى استبدال كنند بدان كلام تحريف داده ثَمَناً قَلِيلًا بهاى اندك را يعنى علماى يهود به‌واسطه اخذ رشوت صفات مصطفى را صلى اللّه عليه و آله و سلّم كه در توريت بدين وجه بوده كه مردى نيكوروى جعد موى گندم‌گون سياه چشم ميانه‌بالا ، تغير كردند و نوشتند كه پيغمبر آخر الزمان شخصى بود دراز قد ازرق چشم سفيد پوست فروهشته موى يك چشم باشد و اين صفت دجال است و با عوام خود گفتند كه اين آن پيغمبر ص موعود نيست فَوَيْلٌ لَهُمْ پس واى مر ايشان را مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ از آنچه نوشته و تغيّر كرده دستهاى ايشان وَ وَيْلٌ لَهُمْ و ديگرباره واى بر ايشان مِمَّا يَكْسِبُونَ از ان چيزى كه كسب مىكنند از رشوت و باكل حرام وَ قالُوا و گفتند يهود بزعم خود لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ ما را مس نه‌كند آتش دوزخ و بما نه‌رسد إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً مگر به مقدار روزى چند شمرده شده كه آن هفت روز است هر روزى در مقابله هزار سال كه از آن هفت هزار سال عمر دنيا است يا چهل روز كه بدان عدد قوم ما گوساله پرستيده‌اند قُلْ بگو اى محمد ص مر ايشان را أَتَّخَذْتُمْ آيا فرا گرفته‌ايد عِنْدَ اللَّهِ از نزديك خدا عَهْداً عهد و پيمانى كه شما را زياده از آنچه مىگوئيد عذاب نخواهد كرد و اگر چنين وعده هست فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ پس خلاف نه‌كند خدا وعدهء خود را أَمْ تَقُولُونَ بلكه مىگوئيد و افترا مىكنيد عَلَى اللَّهِ بر خدا ما لا تَعْلَمُونَ آنچه نمىدانيد بَلى نه چنان است كه ايشان مىگويند بلكه مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً هر كه بدى كند يعنى شرك آرد وَ أَحاطَتْ بِهِ و فرا گيرد گرداگرد او را خَطِيئَتُهُ گناه او يعنى به دو مستولى شود تا بر كفر بميرد فَأُولئِكَ پس آن گروه مشركان أَصْحابُ النَّارِ اهل دوزخ و ساكنان آنند هُمْ فِيها خالِدُونَ ايشان در آن آتش جاويد ماندگانند